به گزارش «خانه حقوق بشر ایران» همچنین ۵۵ نفر از افراد دستگیر شده ازاتهامات انتسابی تبرئه شده‌اند.

عده‌ای از این افراد  روز ۱۲ شهریور ماه سال جاری در تبریز و درجریان تجمع اعتراضی مردمی به رد طرح دو فوریتی آبرسانی به دریاچه ی ارومیه دستگیر شده بودند. عده ای نیز  پس از برگزاری مسابقات فوتبال بین تیم های تراکتورسازی و مس کرمان و استقلال دستگیر و پس از انتقال به اداره ی اطلاعات در معرض توهین و فشارهای روحی و جسمی قرار گرفته و سپس به صورت موقت آزاد شده بودند.

نقی محمودی  وکیل دادگستری در رابطه با صدور این حکم به «خانه حقوق بشر ایران» گفت: «استناد قاضی دادگاه به ماده ی ۶۱۸ قانون مجازات اسلامی؛ بخش تعزیرات؛ استنادی حقوقی نبوده و انطباق عنصر مادی جرم موضوع این ماده با رفتار مشروع و انسانی معترضین بلا وجه و مخدوش است. چرا که معترضین به ندای وجدان بیدار خود که در بسیاری خفته است گوش فرار داده و با جدی دانستن این معضل و عدم توجه و احساس مسئولیت از جانب آن ها، قصد اخطار به مسئولین را داشته‌اند. بنابراین رفتار اعتراض آمیز معترضین که ممکن است در مواردی شکل قهر آمیز و خشم آلود نیز به خود گرفته باشد به هیچ وجه من الوجوه در ردیف عنصر مادی اخلال در نظم عمومی موضوع ماده ی مذکور نیست.»

محمودی در ادامه گفت: «موضوع خشکاندن عمدی دریاچه ی ارومیه از سوی دولت که چند سالی است مورد توجه رسانه‌ها و کارشناسان قرار گرفته همواره مورد انکار و فرافکنی مقامات مسئول جمهوری اسلامی بوده است. به طوری که مسئولین امر به جای توجه اصولی به این فاجعه ی عمیق زیست محیطی و جلوگیری از گسترش دامنه ی آثار ویرانگر تبدیل دریاچه مذکور به کویر نمک معترضین به آن را مورد سرکوب و آزار قرار داده است. به طوری که در دو سال اخیر صدها تن در شهر های مختلف آذر بایجان ، خاصه تبریز و ارومیه دستگیر و احکام سنگینی حداقل در خصوص ده‌ها تن صادر شده است که وکالت عده ای از آن ها را بر عهده گرفته بودم. در حالی که به اظهار کارشناسان محیط زیست تنها راهکار منطقی برای رفع این معضل ، باز کردن آب سد های احداثی در مسیر رودخانه و سرازیر شدن آب دخیره شده ی پشت سدها به دریاچه است.»

تصاویر حکم و اسامی محکومان

پایان پیام

این حقوق‌دان اضافه کرد: کشور ما به عنوان عضوی از این جامعه‌ جهانی، ضمن اینکه بسیاری از کنوانسیون‌های بین‌المللی مربوط به محیط زیست را امضاء کرده،‌ از آغاز دهه ۶۰ متوجه اثرات نامطلوب آلودگی محیط زیست و نابودی حیات وحش بر کل جامعه ایران بوده است و اقداماتی را در این زمینه آغاز کرده بود، اما به دلیل اینکه این مساله در قانون اساسی و متمم آن و در برنامه‌های عمرانی پنج ساله کشور که همگانی تنظیم می شد، مورد لحاظ قرار نگرفته بود؛ توجه متمرکز، برنامه‌ریزی شده و قانونی به آن نشده بود.

وی با بیان اینکه با پیروزی انقلاب اسلامی ایران مساله محیط زیست به عنوان یک مساله کلی مورد توجه دولت‌مردان قدیمی قرار گرفت، تصریح کرد: در این زمان اصل۵۰ قانون اساسی کشور تصویب شد که در فصل چهارم این قانون تحت عنوان « اقتصاد و امور مالی کشور» جای گرفت. در واقع آوردن این اصل از قانون اساسی در این فصل نشان دهنده آن است که حفظ محیط زیست نقش ارزشمندی در ساماندهی اقتصاد کلی کشور دارد.

نیکبخت با اشاره به اینکه در اصل۵۰ قانون اساسی، حفاظت از محیط زیست در نسل امروز و در نسل‌های بعد که باید در آن حیات اجتماعی روبه‌ رشدی داشته باشند، وظیفه عمومی تلقی می‌شود، ادامه داد: این عبارات در متن این اصل حاکی از آن است که بدون حفاظت از محیط زیست حیات اجتماعی رو به رشد محقق نمی‌شود. به همین دلیل قانونگذار هرگونه فعالیت‌ اقتصادی که به آلودگی محیط زیست یا تخریب غیرقابل جبران آن ملازمه پیدا کند، ممنوع کرده است و این‌گونه برداشت می‌شود که قانونگذار درصدد محدودیت و ممنوعیت بسیاری از فعالیت‌هایی است که در گذشته بی‌محابا انجام شده و خطراتی داشته است.

این حقوقدان خاطرنشان کرد: در جامعه ما، علی‌رغم تصویب قوانین و مقرراتی مانند قانون‌ مجازات اسلامی و قانون‌ کار و برنامه‌های اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی پنج ساله پنج‌گانه در دوران حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ایران تاکنون آن طور که باید و شاید حفاظت از محیط زیست مورد توجه کل جامعه اعم از دولت و مردم قرار نگرفته است.

وی افزود: ماده ۶۸۸ و ۶۸۹ قانون مجازات اسلامی و تبصره‌های آن، هر اقدامی را که تهدید علیه بهداشت عمومی شده و باعث آلوده کردن محیط زیست شود، جرم شناخته است. اما متاسفانه تاکنون در این مورد هیچ اقدام گسترده ملموسی از طرف دولت صورت نگرفته است و قوانین به خوبی اجرا نشد‌ه‌اند. مثلا به موجب این قانون منظور از آلودگی محیط زیست عبارت است از پخش‌ یا آمیختن مواد خارجی به آب یا هوا یا خاک یا زمین به میزانی که کیفیت فیزیکی، شیمیایی آن را طوری تغییر دهد که برای انسان یا سایر موجودات زنده یا گیاهان مضر باشد ولی متأسفانه در موارد متعددی اقدامات زیادی صورت گرفته که عملا آثاری زیانبار به وجود آورده و ممانعتی از آن‌ها نشده است.

نیکبخت اظهار کرد: تخریب جنگل‌ها، مراتع و رودخانه‌ و تبدیل این مکان‌ها به محیط‌های غیرقابل زیست از موارد بارز آلودگی محیط زیست و از مصادیق همین قانون است ولی نه کسی به این جهت تحت تعقیب قرار گرفته و نه اقدام در جهت متوقف کردن این اعمال صورت می‌گیرد.

این وکیل دادگستری در پاسخ به این سوال که اختیارات ضابطان خاص دستگاه‌ قضایی مانند جنگل‌بانان و محیط بانان را چگونه ارزیابی می‌کنید، افزود: بدون شک حفظ محیط زیست که به عنوان وظیفه همگانی تلقی شده تنها از طریق پند و اندرز و موعظه امکان‌پذیر نیست بلکه برای حفاظت از جنگل‌ها ومراتع و حیات وحش و محیط زیست نیازمند تشکیل و به وجود آمدن سازمان‌هایی با ضابطین خاصی برای ممانعت از اعمالی است که به موجب قانون جرم تلقی می‌شود.

‌وی ادامه داد: محیط بانان و جنگل‌بانان ضابطان خاصی هستند که از اختیارات لازم برخوردار بوده و در مواردی که افراد ناقض قوانین محیط زیست و حیات وحش (حیوانات و پرندگانی هستند که کشتار آن‌ها ممنوع است) شوند، باید با آن‌ها مقابله کنند و در این راستا اگر این ضابطان مجهز به سلاح گرم باشند و به دلیل تخلف شکارچیان و یا دیگران مجبور به استفاده از این سلاح شوند، نباید آن‌ها را به دلیل ارتکاب به جرم قتل یا نقص عضو به قصاص محکوم کنیم.

نیکبخت خاطرنشان کرد: اصل بر این است که ضابطان خاص محیط زیست اعم از جنگل بانان و محیط بانان در مقام انجام وظیفه و پس از اخطار‌های مکرر شفاهی و تیراندازی هوایی می توانند از سلاح گرم استفاده کنند و ممکن است همچون آن محیط‌بان منطقه دنا در حین انجام وظیفه منجر به قتل فردی شوند. به دلیل اینکه محیط بان از اساس فاقد عنصر «قصد» در ارتکاب جرم بوده است؛ اتهام قتل عمد برای این فرد از مواردی است که برای مردم به عنوان وجدان عمومی جامعه غیر قابل پذیرش است. جا دارد در این گونه موارد محاکم کیفری با نگاه مصلحت توام با رعایت قانون از صدور مجازات قصاص اجتناب کرده ویا خانواده‌های اولیای دم را قانع به گذشت کنند.

نیکبخت در پاسخ به این سوال که اقدامات تقنینی، اجرایی و قضایی در کشور‌های پیشرفته به منظور حفاظت از محیط زیست چه وضعیتی دارد؟ گفت: درکشورهای دیگر اقدامات در زمینه حفظ محیط زیست از قاطعیت و گستردگی و دقت فراوان برخوردار است. چنانچه افراد حتی برای کشتن یک مارمولک یا سوسمار بیابانی تحت تعقیب قرار می گیرند. در حالی که در کشور ما نه تنها به این موضوع توجه نمی‌کنند، بلکه می‌توان گفت که حتی برخی افراد از پیاده روی در کنار دریاچه‌ها به ویژه دریای خزر و یا دریای جنوب به علت آلودگی شدید خودداری می‌کنند. متاسفانه نه تنها اقدامی برای پاکسازی اینگونه اماکن و ممانعت از این کار صورت نمی‌گیرد بلکه اطلاع رسانی دقیقی هم از کانال‌های متعدد رادیو و تلویزیون و روزنامه که به اندازه کافی وجود دارد صورت نمی‌گیرد.

وی در پاسخ به سوالی درباره حفاظت از محیط زیست از جنبه حقوقی، قانونی و قضایی تاکید کرد: قبل از این که موضوعی را تبدیل به جرم کنیم و برای آن مجازات در نظر بگیریم باید در جامعه و از طریق رسانه‌های همگانی فرهنگ‌سازی اصولی کنیم. به همین جهت لازم است در اینگونه موارد نهاد‌های عمومی و به ویژه رسانه‌ها و سایر ارگان‌هایی که می‌خواهند فرهنگ عمومی را جهت بدهند فعالیت بیشتری انجام دهند.

نیکبخت در پایان تاکیدکرد: ‌همانطور که در همه زمینه ها، هفته‌های مختلفی به مناسبت‌های مختلف داریم، می توانیم هفته‌ای هم به نام هفته «رعایت محیط زیست» داشته باشیم و ازکسانی که در این مورد فعالیت می‌کنند تقدیر و برای کسانی که این موارد را رعایت نمی‌کنند از طریق وضع قانون به صورت ‌برنامه‌ریزی شده و مطالعه شده مجازات متناسب را تعیین کنیم.

پایان پیام

پایان پیام

ویدئوهای وی از حضور مردم در خیابان‌ها و حمله ماموران نیروهای نظامی و بازداشت آن‌ها گزارش می‌دهند. این ویدئوها توسط شهروند ـ روزنامه‌نگاران منتشر شده است:

تالاب‌های اطراف دریاچه و ایرانیانی که مشغول کار در آن هستند نیز شامل چندین پروژه محیط زیستی زیر نظر سازمان ملل هستند. بنابراین آقای بان کی مون به عنوان دبیرکل سازمان ملل متحد بالاترین مقام مسئول در این زمینه است.

چهارم و پنجم سپتامبر (سیزدهم و چهاردم شهریورماه جاری) جلسه‌ای در شهر بن- آلمان درباره توسعه پایدار و حفظ محیط زیست ترتیب داده شده است. برگزارکننده این جلسه United Nations Environmental Program (UNEP)  است.

هدف این نشست برنامه‌ریزی برای دست یافتن به راه حلی است که هم محیط زیست را حفظ می‌کند و هم به توسعه پایدار منطقه و مردمش کمک می‌کند. انجمن پژوهشگران ایران نامه و گزارشی به این نشست در مورد وضعیت دریاچه ارومیه و حوادث مرتبط با آن ارسال خواهد کرد.

نامه زیر به امضای حسین لاجوردی رئیس انجمن پژوهشگران ایران رسیده که به دبیر کل سازمان ملل نوشته شده است:

می خواهم توجه جنابعالی را به یک بحران و فاجعه زیست محیطی که درشمال غربی ایران در حال رخ دادن است و می تواند عواقب ملی، منطقه ای و زیست محیطی به دنبال داشته باشد جلب نمایم.

جناب آقای دبیر کل،

دریاچه ارومیه سومین دریاچه نمک جهان است که در سازمان بین المللی یونسکو (UNESCO-Biosphere Reserve)  به ثبت رسیده است ، این دریاچه که با سرعت نگران کننده ای در حال خشک شدن است در طی سالهای گذشته بدلایل خشک سالی، سیاست های نادرست آبیاری و کشاورزی ، تعریف توسعه غلط و سد سازی های بی برنامه و بدون مسوولیت بر روی رودخانه هائی که به این دریاچه سرازیر می شوند در شُرف نابودی قرار گرفته است.

قدمت و سابقه این دریاچه از ۲۹۰۰ سال پیش تا کنون موجود و در نوشتار های آشوری وجود دارد، دریاچه ارومیه امروز به عنوان یک مرز طبیعی مابین دوشهر ارومیه و تبریز در دو استان آذربایجان شرقی و غربی در شمال غربی ایران قرار گرفته است.

دریاچه ارومیه دارای ارزش های توریستی و یک پارک ملی است که تالاب های آن در لیست کنوانسیون رامسر به ثبت رسیده است ( شماره ۳۸ – ۲۳ ژوئن ۱۹۷۵ ).

حجم آب دریاچه ارومیه ۳۱ میلیارد متر مربع و حوزه آبگیری آن ۵۱۸۷۶ متر مربع است.

پرنده ها، گل ها و گیاهانی که در آن موجود است ثبت شده در ارگان بین المللی  IUCN  و WWF می باشد.
دریاچه ارومیه دارای ۱۰۲ جزیره است که بیشتر زیست گاه پرندگان مهاجر می باشد.

دریاچه ارومیه دارای ۲۷ گونه پستاندار، ۲۱۲ نوع پرنده، ۴۱ نوع خزنده، ۷ گونه دوزیست و ۲۶ نوع ماهی است که در حوزه اکولوژیکی این دریاچه زندگی می کنند

جناب آقای دبیر کل،

می خواهم توجه شما را به فلسفه و هدف ایجاد کنوانسیون رامسر جلب نمایم که در قلب آن حفظ و نگاهداری و استفاده توسعه  پایدار تالاب ها و منابع طبیعی مربوط به آن برای بشریت است؛ فلسفه و هدفی که امروز تهدیدی جدی و در معرض لطمه ای غیر قابل جبران قرار گرفته است و هیچگونه راه حل واقعی برای جلوگیری از این فاجعه زیست محیطی در ایران وجود ندارد

جناب آقای دبیر کل

از اوایل دهه ۱۹۹۰ (۱۳۷۰) ، تصمیم گیران و مسوولان حکومتی به هیچ عنوان پاسخگو برای سیاست هائی که به بحران امروز انجامیده است نبوده اند، در ماه های اخیر فعالان محیط زیست و مردم عادی که علیه این سیاست های غلط حکومتی اعتراض داشته اند دستگیر و زندانی شده اند و هدف این است تا با ایجاد جو سرکوب و خفقان صدای اعتراض آنان خاموش گردد.

جناب آقای دبیر کل،

دستگیری و بازداشت حدود ۳۰۰ نفر در چند روز گذشته می رود که یک بحران زیست محیطی را به شکلی سریع به یک بحران حقوق بشری تبدیل نماید که در آن حق تجمع و اعتراض صلح آمیز نیز پایمال شده و افراد بصورت خودسرانه دستگیر و زندانی می شوند.

جناب آقای دبیر کل،

برای ما ایرانیان حائز اهمیت است که جامعه بین المللی در جریان این فاجعه قرار داده شود تا شاید بتواند از بروز یک ” سونامی نمک ” که عواقب آن گریبانگیر میلیونها انسان و مرزهایش فراتر از مرزهای ایران میباشد جلوگیری به عمل آید.

انجمن پژوهشگران ایران از شما بعنوان دبیر کل سازمان ملل متحد درخواست می کند که با اعزام یک گروه تحقیق و بررسی به منطقه، نسبت به حفاظت از دریاچه ارومیه و جلوگیری از بوقوع پیوستن فاجعه ای انسانی و زیست محیطی اقدامات لازم به عمل آورید.

پایان پیام

بر پایه گزارش‌های منتشر شده این تجمع اعتراضی با برخورد نیروهای انتظامی و امنیتی مواجه شده و در برخی موارد آن‌ها اقدام به بازداشت شهروندان و شلیک گاز اشک‌آور کرده‌اند. از تعداد بازداشت شدگان آمار دقیقی در دست نیست.»

گزارش‌ها از ارومیه می‌افزاید که «ماموران پس از بازداشت مردم آن‌ها را به ساختمان‌های دولتی  منتقل کرده و عده زیادی نیز در خودروهای گارد ضد شورش زندانی شده‌اند.»

تارنمای ندای سبز آزادی در گزارش لحظه به لحظه از این اعتراض در ارومیه آورده است که «ماموران امنیتی به بیمارستان مطهری اورمیه برای بازداشت مجروحان و پناه بردگان به این بیمارستان هجوم برده‌اند. همچنین در میدان خیام یک جوان را ماموران امنیتی مورد ضرب و شتم شدید قرار داده و وی را سپس بازداشت کرده‌اند.»

همچنین گزارش شده است که در مناطق مختلف شهر درگیری بین شهروندان و نیروهای امنیتی رخ داده است و در برخی موارد ماموران نظامی و انتظامی با گلوله‌های پلاستیکی به شهروندان معترض شلیک کرده‌اند.

این تجمع اعتراضی در حالی امروز برگزار شد که از بامداد امروز نیروهای امنیتی در نقاط مختلف شهر مستقر شده و فضای شهر ارومیه را امنیتی کرده بودند.

در طی سال‌های اخیر، حامیان حفظ محیط زیست در ایران نسبت به وضع بحرانی دریاچه ارومیه هشدار داده و خواستار جلوگیری از این بحران زیست محیطی شده‌اند. وضعیت بد دریاچه از جمله خشک شدن بخش وسیعی از آن با اعتراضاتی به عملکرد دولت در این زمینه همراه بوده؛ اعتراضاتی که با برخورد مواجه شده است.

روز ۱۳ فروردین ماه سال جاری تجمع گروه بزرگی از علاقه‌مندان به محیط زیست که به سیاست‌های دولت در مورد دریاچه ارومیه معترض بودند، در دو شهر تبریز و ارومیه با مداخله پلیس و مأموران امنیتی به هم خورد.

نمایندگان مجلس ایران روز ۲۵ مرداد  نیز با دو فوریت طرح جلوگیری از خشک شدن دریاچه ارومیه از طریق انتقال و پمپاژ آب از رودخانه های ارس و سیلوه، مخالفت کردند و قرار شد این طرح به صورت عادی در کمیسیون مربوطه بررسی شود. این تصمیم باعث نارضایتی مردم شهر ارومیه و مدافعان محیط زیست شد.

فیلم زیر که در یوتیوپ منتشر شده است صحنه‌های از این اعتراض‌ها در شهر ارومیه نشان می‌دهد:

یک منبع مطلع با اعلام این خبر به «خانه حقوق بشر ایران» گفت: «مهدی زاده از فعالین سیاسی و نیز زیست محیطی است که در رابطه با روند خشک شدن دریاچه‌ی ارومیه نوشته‌ها و مصاحبه‌های را با چند رسانه‌ی خارج از کشور داشته است.

خشک شدن دریاچه‌ی ارومیه طی سال‌های اخیر همواره مورده اعتراض فعالین محیط زیست و شهروندان استان آذربایجان بوده است. مسئولین دولتی اما اقدام در خور توجه‌ای برای حفظ و نگهداری این دریاچه از خطر خشک شد انجام نمی‌دهند. مجلس شورای اسلامی نیز به طرح فوریت نجات دریاچه ارومیه در هفته‌های گذشته رای نداده بود.

بسیاری از فعالین محیط زیست و شهروندان آذربایجانی که در این رابطه فعالیت می‌کنند مورد بازداشت و یا تهدید قرار می‌گیرند.

پایان پیام

تخریب محیط زیست در ایران یک پدیده دردناک روزافزون است. جنگلها را تخریب میکنند تا برای کارخانجات جاده سازی کنند و زمانی که تعادل طبیعت را شکستند خطرات زیست محیطی را تشدید کرده و زمینه را برای بروزسیل آماده میکنند. حرص وولع اقتصادی وسودجوئی زمانیکه با نادانی ها و بی کفایتی و فساد همراه میگردد، نتیجه اش ویرانگری در طبیعت میشود. انسان برای زندگی به طبیعت نیازمند است، وقتی جنگل وبیشه وتالاب ازبین میروند، وقتی آبها آلوده شده وزندگی آبزیان به خطر میافتد، وقتی که در هوا آلودگی های شیمیائی و مخرب افزایش می یابند، وقتی که محصولات غذائی بخاطر استفاده شدید مواد شیمیائی مسموم میگردند، همه وهمه بیان تخریب محیط زیست است و بازنده اصلی انسان است. با این تخریب ها سلامتی انسان وزندگی روزمره او به خطر میافتد.

سه خبر زیر بطرز اشکاری نشان میدهد که بی توجهی به محیط زیست خرابی های بیشتر رادرپی دارد. بولدوزر به جنگل های قله البرز حمله میکنند تا جاده سازی نمایند و معدن کاوی در کلاردشت وویرانی اکوسیستم منجر به سیل وتخریب کاشانه مردم میگردد وبالاخره بلوط های کهنسال درو میشوند. این رویدادها نشان میدهد که نظام اداری ایران و مدیریت دولتی موجود هیچ تلاش جدی برای حفظ محیط زیست نمیکنند. بوروکراتها با اجازه دادن ها و چه بسا باگرفتن رشوه، تخریب را آماده میکنند. علیرغم تلاش ومبارزه طرفداران محیط زیست، که با امکانات بسیار محدود سعی در نجات میراث طبیعی دارند، ماشین دولتی بوروکراتیک بکارخرابکاری خود ادامه میدهد.

حفظ محیط زیست هم به تربیت وآموزش افراد وحضور فعال نهادهای طرفدار محیط زیست برمیگردد وهم به تصمیم واراده سیاسی مسئولان یک کشور بستگی دارد. در ایران جمهوری اسلامی ویرانگر محیط زیست است. این گفته یک حرف واهی نیست. شما ببینید زمانی که پیمانکار وزارت نیرو با پوشش مدیران سیاسی و دولتی بدون “اجازه رسمی” پنجهزار درخت بلوط کهن را قتل عام میکند، این واقعه یک جنایت بزرگ است. دولت و مسئولان آن بر علیه محیط زیست مبارزه میکنند. یک دولت با تخصص ودرخدمت مردم برای امور اقتصادی وصنعتی هرگز باین میزان ویرانی روی نمی آورد. حفظ طبیعت در خدمت زندگی مردم است ویک حکومت دلسوزوبا دانش و حساس بامر زیست محیطی برای مدیریت جامعه پاسدار میراث طبیعی است. رژیم حاکم بر ایران نه برای مردم است ونه دلسوز طبیعت.

خرابکاری اول: با بولدوزر به جان بلندترین قله البرز شرقی افتاده‌اند

درحالی‌که از برخی محافل غیررسمی خبرهای نگران‌کننده‌ای مبنی بر از سر‌گیری عملیات احداث جاده در جنگل ابر به گوش می‌رسد، روز گذشته یکی از فعالان محیط‌زیست شاهرود از تخریب بخشی از بلندترین قله البرز شرقی در ۳۰ کیلومتری شمال این شهرستان خبر داد و گفت اخیرا به بهانه استخراج سنگ برای یکی از کارخانجات عظیم آلومینیوم، مجوز معدن‌کاری در این منطقه صادر شده و براساس همین مجوز، چند روزی است که معدن‌کاران با ماشین آلات سنگین راه‌سازی به جان این بخش از طبیعت زیبای شاهرود افتاده‌اند.

علیرضا ولیان، فعال محیط‌زیست و مسئول کمیته کوهنوردی هیات کوهنوردان شاهرود، در توضیح این خبر به همشهری گفت: با صدور مجوز معدن در منطقه، معدن‌کاران با بلدوزر مشغول احداث مسیر عبوری به سمت ارتفاعات قله شاهوار هستند. جاده در دست احداث به اندازه‌ای عریض است که ۳ خودرو به‌طور همزمان می‌توانند در کنار هم در این مسیر عبوری مورد نظر تردد کنند. به گفته وی، بخشی که قرار است از آن سنگ برداشت شود صخره‌ای است و تنها زیستگاه دست نخورده کل و بز، قوچ و میش و خرس در منطقه محسوب می‌شود که تا به امروز به‌دلیل صخره‌ای بودن از تخریب و دست اندازی مصون مانده است.

ولیان تصریح کرد: سال گذشته با وجود انتقادات و اعتراضات گسترده دوستداران طبیعت، به بهانه انتقال آب از چشمه‌های قطری جاده‌ای در ارتفاعات منطقه ابر کشیدند که علاوه بر تخریب طبیعت بکر باعث خشک شدن ۲ چشمه پر آب منطقه شد. امسال هم کشیدن جاده در محدوده مرتفع‌ترین قله شاهرود را به بهانه معدن‌کاری آغاز کرده‌اند. این درحالی است که کوهنوردان معتقدند چنانچه این عملیات ادامه یابد نه تنها اثری از زیستگاه امن حیوانات در منطقه باقی نمی‌ماند که یکی از زیباترین مناطق کوهستانی البرز قابلیت کوهنوردی خود را از دست می‌دهد. منبع همشهری ۳ مرداد ۱۳۹۰

خرابکاری دوم: تخریب‌های پی درپی طبیعت در کلاردشت باعث بروز سیل در منطقه شد

مسئولان بنیاد توسعه پایدار کلاردشت گفت سیل در منطقه نتیجه تخریب طبیعت است. خسارات زیر‌ساختی و عمرانی این سیل بیش از ۵۰۰ میلیارد تومان برآورد می‌شود؛ اما آنچه مایه نگرانی است اینکه این سیل بستر سیل‌های بعدی را فراهم کرده است. وی در توضیح این خبر به همشهری گفت: فعالیت‌های معدنی در ۴ منطقه لتی کمر، بریر، کل‌بزان و سایه دره در محدوده علم کوه و تخت‌سلیمان که از سال ۶۶ آغاز شده و همچنان ادامه دارد زمینه بروز این سیل را فراهم ساخته است. این در حالی است که طی ۱۵ سال گذشته بارها نسبت به بروز این سیل به شیوه‌های مختلف هشدار داده شده بود اما هیچ‌یک از مسئولان این هشدارها را جدی نگرفتند و در نتیجه همین بی‌توجهی فعالیت‌های معدن کاوی و استخراج سنگ به قوت خود باقی‌است و اکوسیستم‌های منطقه هر روز بیش از پیش دستخوش تخریب می‌شود.

علاوه بر معدن کاوی، برداشت شن وماسه و بهره‌برداری چوب از جنگل از دیگر عوامل مؤثر در بروز سیل و بلایای طبیعی مشابه است؛ از این رو، انتظار می‌روداستانداری با تشکیل شورای بحران مانع این فعالیت‌ها در منطقه شود واجازه ندهد بیش از این، طبیعت زیبای کلاردشت دستخوش تجاوز و تخریب شود. در غیراین صورت، در آینده شاهد سیل‌های بزرگ‌تری در منطقه خواهیم بود. وی ضمن انتقاد از صدور مجوزهای بی‌ضابطه برای ساخت و ساز در حریم رودخانه حفاظت شده آبسرود گفت: این رودخانه یکی از۵ رودخانه حفاظت‌شده کشور است که طبق معیارهای زیست‌محیطی ۲۰۰ متر حریم قانونی برای آن درنظر گرفته شده‌است. با وجود این، مردم بومی منطقه با احداث بناهای مسکونی و تجاری در حریم این رودخانه نسبت باین مسائل بی تفاوتندوصدور مجوز ساخت وساز زمینه تخریب بیشتر را فراهم میکند. (همشهری چهار تیر ۱۳۹۰)

خرابکاری سوم: قتل عام شبانه ۵ هزار بلوط کهنسال در دنا

درحالی‌که سازمان ملل سال‌جاری میلادی را به‌دلیل اهمیت رویشگاه‌های جنگلی، سال جهانی جنگل نامگذاری کرده است، پیمانکار وزارت نیرو با هجمه شبانه به بخشی از ذخیره‌گاه زیستکره دنا، به بهانه عبور خطوط انتقال برق فشار قوی، ۵ هزار بلوط کهنسال را اوایل هفته جاری طی ۲ شب متوالی قلع و قمع کردند.

این در حالی است که یک شب پس از آغاز این عملیات، با شکایت مسئولان محیط‌زیست، دادگاه دستور توقف عملیات را صادر می‌کند. با این همه، پیمانکار بی‌توجه به این مسئله، در شب دوم هم تخریب‌ها را ادامه می‌دهد. بهمن ایزدی، رئیس تشکل زیست‌محیطی کانون سبز فارس در گفت‌وگو با همشهری افزود: پیمانکار وزارت نیروبا هجوم شبانه به رویشگاه‌های بلوط در محدوده‌ای از امامزاده شاه‌حسن در تنگ مهریان مادوان تا تنگ گنجه‌ای که پوشش جنگلی بسیار انبوهی دارد و از نظر طبیعت‌گردی و جاذبه‌های گردشگری منطقه‌ای بی‌نظیر محسوب می‌شود، هزاران درخت را قلع وقمع می‌کند.

وی افزود: این پیمانکار از سال ۸۵ برای انتقال خط انتقال برق فشار قوی از یاسوج به اقلید اقدام می‌کند اما هیچ‌گونه مجوزی مبنی بر قطع درخت برای عبور انتقال برق فشار قوی در محدوده مورد نظر صادر نمی‌شود وطی سال‌های گذشته محیط‌زیست در برابر این درخواست ایستادگی کرده و برای مصون ماندن رویشگاه‌های زاگرسی دنا مسیر دیگری را معرفی می‌کند اما به‌دلیل همجوار بودن مسیر عبور خط انتقال برق با فرودگاه، متولیان طرح مسیر را به تنگ مهریان که یکی از حوزه‌های آبخیز قله پازن پیردناست هدایت می‌کنند و پیمانکار در این محدوده دست به قلع وقمع بلوط‌ها می‌زند.

این گزارش می‌افزاید: معاون طبیعی اداره‌کل محیط‌زیست کهگیلویه و بویراحمد با اشاره به اینکه مجوز انتقال فشار قوی از منطقه حفاظت شده صادر شده اما این مجوز به معنای قطع درخت نبوده، تاکید کرده‌ است که پیمانکار بدون درنظر گرفتن محتوای مجوز اقدام به قطع درختان کرده اما هم‌اکنون این عملیات متوقف شده است.دادستان بویراحمد هم در این‌باره تصریح کرده است: انتقال برق فشار قوی از این منطقه پروژه‌ای ملی است اما قطع درخت بدون مجوز قانونی از سوی هر فرد یاگروه وسازمانی جرم مطلق تلقی شده و با آنها برخورد قاطع می‌شود.( همشهری هفت تیر۱۳۹۰)

دوستان خود نسبت به اقدام های بالاقضاوت کنید. چرا منابع کشور ما باین صورت تخریب میشوند؟ چرا این حکومت با اولویت یکجانبه نسبت به طرح های اقتصادی، شرایط اقلیمی و اکولوژیکی را تخریب میکند؟ این چه مدیریتی است که معاون خود میگوید این قتل عام قانونی نبوده است؟ اینگونه گلایه کردن یا بیان ناتوانی است ویا دروغ وفریبی بیش نیست. فاجعه اتفاق افتاد، همانطور که در ایران فاجعه ها تکرار میشوند.

منبع: گویا نیوز

او ادامه داد: با خشک شدن دریاچه ارومیه زندگی شش میلیون نفر در منطقه به خطر می‌افتد و ریزگردهایی که اکنون از کشورهای همسایه می‌آیند و کشورما را دچار بحران کرده این بار به صورت ریزگرد نمک قسمت اعظمی از کشور ما را تحت تاثیر قرار می‌دهد و زندگی را در این نواحی نابود می کند.

بارش نمک بر سر مردم

معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست تصریح کرد: با خشک شدن دریاچه ارومیه بیش از ۱۰ میلیارد تن نمک به صورت گردوغبار و طوفان بر سر مردم این ناحیه خواهد ریخت و این بحران تنها گریبان آذربایجان را نمی گیرد بلکه تمامی مناطق کشور را تحت تاثیر خود قرار خواهدداد.

صدوق تاکید کرد: پدیده‌های زیست محیطی پدیدهایی تدریجی است و ۱۰ سال است که روند خشک‌شدن دریاچه ارومیه آن آغاز شده است و امروز هم کم‌آبی آن بیش از پیش مشاهده می‌شود.

او با انتقاد از عملکرد دستگاه های اجرایی در نجات دریاچه ارومیه تصریح کرد: با کاغذبازی و مصوبه به جایی نمی رسیم و با شرایط فعلی اگر عزمی جدی صورت نگیرد و مصوبات ما اجرایی نشود شرایط روز به روز بحرانی تر می شود.

صدوق تاکید کرد: کاری نکنیم که دریاچه ارومیه خشک شود و آیندگان ما را به خاطر این کم کاری نفرین کنند.

پایان پیام