English پنجشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۰
عناوین تمام اخبار

بیست سال حبس، اعدام تدریجی یک نسل؛ نوشته‌ی شاهین جانپاک

چهارشنبه , ۲۰ مرداد , ۱۳۸۹ @ ۴:۲۲ ب.ظ

شاهین جانپاک، فعال حقوق بشر و دانشجوی محروم از تحصیل بهایی

روند بازداشت غیر قانونی هفت مدیرجامعه‌ی بهایی ایران که بیش از ۸۰۰ روز به طول انجامید، سرانجام با صدور حکمی فضایی و عجیب به پایان انجامید. حکم فوق حکایت از حبس بیست ساله‌ی مدیران جامعه‌ی بهایی دارد. حکایت از زندانی شدن هفت بهایی که بدون هیچ سند و مدرکی، باید به اندازه‌ی یک نسل در کنج تنگ و تاریک سلولهای بی روح، انتظار را امیدوار باشند. اگر چه احتمال بسیار زیادی وجود دارد که این حکم در نتیجه‌ی تجدید نظر سالها کاهش یابد، اما سوال اصلی علل و دلایل حبس این افراد است؟ مگر این هفت نفر در سازمان های دولتی ایران فعالیت می کردند که  انگ ننگین جاسوسی بر پیشانی آنها بچسبد ؟

مگراین افراد بدون اطلاع و هماهنگی مسئولین حکومتی به فعالیت می‌پرداختند که اتهام واهی اقدام علیه امنیت ملی را به آنها نسبت دهند؟ به راستی جرم ایشان جز بهایی بودن چیست؟

این افراد نمایندگان جامعه‌ی بهایی ایران بودند که به امور اولیه‌ی جامعه رسیدگی کرده و با فشارهای رو به تزایدی که پس از انقلاب اسلامی صورت گرفت، قصد حفظ نظام اجتماعی بهائیان را داشتند. نظامی که در سالهای ابتدایی انقلاب، به جرم باورها و اعتقادات شخصی، صدها عضو خود را تیرباران شده یافت. نظامی که اموال اعضایش را به یغما بردند، آنها را از مشاغل خود اخراج کردند و کار را به جایی رساندند که حضور در محوطه‌ی دانشگاه، بزرگترین آرزوی هر جوان بهایی تلقی گردد.

یک نسل از آغاز فشارهای روز افزون علیه بهائیان گذشت و نسل جدید که ارتباط معناداری را با جامعه‌ی مدنی کشور برقرار کرده است، توانست سوء تفاهمات این سالها را برطرف نماید و ذهن بسیاری از هموطنان شریف را روشن سازد. اما صدور حکم بیست سال حبس برای مدیران جامعه‌ی بهایی، مفهوم خطرناک و مرموزی را در خود می‌پروراند. مخاطب این حکم، نه فقط هفت نفر از بهائیان، بلکه جامعه‌ی بهاییان ایران هستند.

حکم فوق بر آن است تا به نسل جدید جامعه‌ی بهایی بفهماند که تنها مفهوم قشنگ زندگی شما نیز اسارت است. و بیست سال فرصت دارید تا این مفهوم را در خود درونی ساخته و به نسل بعد آموزش دهید. حکمی که یک جامعه‌ی اقلییت را دعوت به اعدام تدریجی می کند. دعوت‌نامه‌ای که به مدیران جامعه‌ی بهایی ایران داده شده است تا آن را میان اعضای جامعه‌ی خود پخش نمایند.

اعدام تدریجی نسل جدید بهائیان، اسم رمز حکم بیست سال حبس مدیران جامعه‌ی بهائیست. اسم رمز حکمی که حکایت از برنامه های سیستماتیک حکومت جهت نابودسازی زندگی بهائیان تا بیست سال آینده دارد. مراقب باشیم که نسل کشی تدریجی جامعه‌ی بهایی، بر صفحات تاریک تاریخ‌مان نقش نبندد. مراقب بیست سال حبس و اعدام تدریجی یک نسل باشیم. مراقب باشیم…


ارسال به بالاترین ارسال به Twitter ارسال به Facebook : ارسال به شبکه‌های اجتماعی

۳ نظر

  1. فرزین دوستدار می‌گوید،

    بهترین موسیقی ما همان گلهای رنگارنگ بود و خاک مشکبیز و دانش خیز و گوهر ریز ایران زمین با اقوام و ادیان گوناگون بهترین نمونه ای همان رنگارنگی است.در یک گلستان ریبا گلهای گوناگون زینت گلستان است و ای کاش ما انرا به دنیا نشان میدادیم که تمام ادبیات ما نیز سرشار از عشق و محبت به همنوع است.من مطمئن هستم اگر خود قاضی یا حکومت داران دیگر بدون پیش داوری با هر کدام از ۷ نفر رهبران بهائی ایران ملاقات نموده و صحبت مینمودند چنان تحت تاثیر محبت ها و دانائی و صفای انان قرار میگرفتند که انها را فورا ازاد نموده و از دانائی های انان برای سربلندی ایران مقدسمان استفاده مینمودند.این است دعای روزانهء من است.

    ارسال شده در تاریخ مرداد ۲۱م, ۱۳۸۹ در ساعت ۲:۰۲ ب.ظ

  2. omsalah می‌گوید،

    اینها کور خوانده اند فکر میکنند که تا بیست سال دیگه هنوز وجود دارند، این ظلم وستمى هم که براین مظلومان شده لابد در آن حکمتى است، خودش یفعل ما یشاء ویأمر ما یرید است. اگر بتاریخ امر بهائى مراجعه کنید ملاحظه خواهید کرد سلطان عثمانى گفت از سفر که برگشتم حضرت عبد البهاء را اعدام خواهم کرد. بیچاره قبل از برگشت أمر اعتزال او ونابودیش رسید. حال این سیه ضمائر بخیال واهى خود حبس این مظلومان را بدون هیج مدرکى بجز بهائیت به بیست سال محکوم کرده اند. الله حافظ عباده من شر الأعداء،هرجه بدستشان رسید کردند، حتى کودکان خوردسال را سر از بدن جدا کردند اما بنتیجه نخواهند رسید در کتاب الله قرآن میفرماید: یریدون أن یطفئوا نور الله بأفواههم ویأبى الله إلا أن یتم نوره ولو کره الکافرون}

    ارسال شده در تاریخ مرداد ۲۴م, ۱۳۸۹ در ساعت ۱:۳۱ ق.ظ

  3. ملیحه اقترافی می‌گوید،

    بهترین دارو و ارامش دهنده ما مناجات های نازله طلعات مقدسه است چون این مناجات :

    ( هوالله ای بنده پروفای جمال قدم زنده به اسم اعظمی رنجور بلا را دیگر چه غمی امواج عطا هر یک چه یمی دریای جفا شبنمی دیگر چه غمی هجوم اعدا تاریکی شبی تائید ملکوت ابهی جلوه صبحدمی دیگر چه غمی شماتت جهلا چون طنین مگسی و نداء ملاء اعلی بانگ فریاد رسی دیگر چه غمی ……. )

    البته به اضافه اعمال ما و محبت ما که نگذاریم این چنین ظلم هائی عشق ما را نسبت به مردم ایران خدشه دار سازد و رسانیدن عشق و ندای الهی بگوش مردم

    ارسال شده در تاریخ مرداد ۲۹م, ۱۳۸۹ در ساعت ۱۲:۱۹ ب.ظ

نظر شما

گزارشگران و فعلان حقوق بشر در ایران  خبرگزاری رهانا بخش انگلیسی‌ خبرگزاری رهانا دفتر پیگیری وضعیت زندانیان سیاسی
  • درباره ما
  • مرامنامه
  • تماس با ما
  • خبرنامه رهانا
  • دفتر پیگیری
  • Facebook
  • Twitter
  • RSS
© تمامی‌ حقوق این سایت متعلق است به خانه حقوق بشر ایران و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است . Valid XHTML 1.0 Transitional Valid CSS!