محمد بینازاده با اشاره به تصدی‌گری دولت در امور مربوط به کودکان تاکید کرد: متاسفانه دولت همچنان تصور می‌کند که تنها در قالب نهادهای متولی و مسئول می‌تواند مسایل مربوط به کودکان را ارزیابی و مدیریت کند اما به دلیل ناکارآمد و ناتوان بودن این سیستم تصدی‌گری، جنس کار کودکان، بازار و تقاضای کار کودکان به سمت خشونت گرایش داشته و شدیدتر شده است.

عضو کانون فرهنگی – حمایتی کودکان کار در گفت‌وگو با ایلنا، ادامه داد: متاسفانه در حال حاضر آمار و ارقام‌هایی که در مورد کودک‌آزاری و اعمال خشونت بر روی کودکان داده می‌شود مورد اعتماد نبوده و سازمان‌های حمایتی بخش نامرئی معضلات مربوط به خشونت بر روی کودکان و کارهای سخت آنها را نادیده می‌گیرند؛ مانند کودک‌آزاری جنسی که به دلیل تابوی فرهنگی، در نیمه پنهان ماه قرار می‌گیرد.

بینا‌زاده با اعلام اینکه تصور فعالان حقوق کودک به عنوان مشاهده‌گران میدانی این است که معضلات کودکان از نظر کمی و حتی کیفی شرایط بدتری داشته و در عین حال دولت و نهادهای حمایتی دولتی همچنان بر روی تصدی‌گری اصرار دارند، این در حالی است که هر چه میدان بیشتری به سازمان‌های غیردولتی داده شده و به سمت واگذاری امور مربوط به کودکان حرکت کنیم. آنها می‌توانند به عنوان ناظران اصلی مسایل کودکان، آمار و اطلاعات و تصاویر دقیق‌تری از شرایط کودکان کار، خیابانی، آسیب‌دیده و … ارایه دهند.

او افزود: انجمن‌ها می‌توانند بعد از مشاهده، تحلیل وضعیت و برآورد مسایل، مداخلات مددکاری موثری داشته و اعتمادسازی کنند.

عضو کانون فرهنگی – حمایتی کودکان کار، یادآور شد: متاسفانه اوضاع سیاسی و شرایط اجتماعی در سال‌های اخیر، باعث شده که فعالیت انجمن‌های کودک برچسب سیاسی کاری خورده و مشکلات این کودکان کمتر به چشم بیاید. این در حالی است که انجمن‌های غیردولتی می‌توانند بدون استفاده از بودجه‌های دولتی، باری از بار معطل و مغفول مانده دولت را بردارند.

پایان پیام

: ارسال به شبکه‌های اجتماعی